خیلی وقته که واسم غزل نگفتی                              واسه مشکلام یه راه حل نگفتی

خیلی وقته امضا های رنگارنگت                                نمیشینه پای نامه ی قشنگت

خیلی وقته شبا چشمک ستاره                                دیگه دوریمو به یادت نمیاره

خیلی وقته که نکردی هیچ سوالی                             که ببینی دل من پره یا خالی

ما که رفتیم ولی مزد دستای ما این نبود                    دل ما لایق اینکه بندازیش زمین نبود

ما که رفتیم تو بمون با هرکی که دوسش داری            همونی که پنهونی سرروی شونه اش میذاری 

 ما که رفتیم حالا تو میمونی و عشق جدید                 میدونم چند روز دیگه میشـنوم جدا شدیـــد

ما که رفتیم ولی چشم تو عجب نگاهی داشت           جمله های پر عشق تو چه وعده هایی داشت

ما که رفتیم ولیکن قدرتو دونسته بودیم                     بیشتر هم خواسته بودیم ولی نتونسته بودیم

ما که رفتیم تو برو دل بده دست دیگری                       به قول حافظ ما هم داریم یه یاره سفری

ما که رفتیم تو برو دنبال طالع خودت                         بـبینم سـال دیگـه کــی میـاد تولــدت

ما که رفتیم تو برو با اون که از راه اومده                      اون که با اومدنش خنجر به قلب من زده

ما که رفتیم دل ندیم دیگه به عشق کاغذی                لااقل میومدی پیشم واسه خـدافـظــی

                                      >خدا حافظ ... خداحافظ .. که دیگر بر نمیگردم < 

منتظر نویسنده ی سوم این وبلاگ باشید . 

******

به نام خدای دل عاشقا

از همه ی دوستان عزیزم ممنونم که به وبلاگ خودشون اومدن و نظرای

طلایی دادن.

تصمیم گرفتم که دیگه مزاحم شما عزیزان نشم و دیگه ننویسم

امیدوارم تا اینجا راضی بوده باشین

با ارزوی سلامتی و اینکه همه ی شما به عشق واقعی تون برسید

 به خدا می سپارمتون

هيچ کس حرف دل مرا نفهميد

پدر وقتی دانست يکی را دوست دارم شاد شد٬

اما حرف دلم را نفهميد.آخر پدر عاشق نبود.

مادر وقتی دانست يکی را دوست دارم نصيحت کرد٬

اما حرف دلم را نفهميد.آخر مادر هم عاشق نبود.

و هيچ کس نفهميد چون هيچ کس عاشق نبود.

اما تو فهميدی.

 و

 اکنون چشمان ما با هم سخن می گويند

 و

 کلام لبها بهانه ای است تا نگاهمان در هم گره بخورد

 و

 ناگفتنی ها را بگويند.

اگر زود می آمدی آماده آمدنت نبودم

 چه خوب شد دير آمدی.

...........

هنوز گوشم از گفتگوی بی گریه مان گرم بود !

از جایم بلند شدم ،

پنجره را باز کردم

و دیدم زندگی هم هراز گاهی زیباست !

شنیدم که کلاغ دیوار نشین حیاط

چه صدای قشنگی دارد !

فهمیدم که بیهوده به جنون مجنون می خندیدم !

فهمیدم که عشق ،

آسمان روشنی دارد !

روبه روی عکس سیاه و سفید تو ایستادم ،

دستهایم را به وسعت « دوستت می دارم !» باز کردم ،

                                                                  برای تو    

                                                                    باید نواخت    

من دیگه خسته شدم بسکه چشام بارونیه

پس دلم تا کی فضای غصه رو مهمونیه

دیشب به معنای شکا یت گریه کرد م

شب بود و من هم تابغایت گریه کردم

دیشب نمی دانم چرا بیگانه بودم

 ازدست دل تا بی نهایت گریه کردم

 مانند شمعی مملوازتنهائی خود

 بی مها با در خفا یت گریه کردم

 آنگه که سر بر دامن زا نو نهادم

 ای بی مروت من برایت گریه کردم

 من از تبارآشنایان تو بودم ٬ نا آشنا من از جفایت گریه کردم

 دلداده ای اینقدر سنگین دل ندیدم

سنگین دلا پیش خدایت گریه کردم

دریا خجالت می کشد ازاشکهایم

آری به مقدارکفایت گریه کرد م

دا نم که چشمی نیست ا شکم را ببیند ا ی د ل فقط محض شکایت گریه کردم ....

عشق من کاش می اومدی پیشم

ای کاش لایق می بودم تا تو رو داشته باشم

ای کاش کلبه ی ویرانه ام ارزش نگاه عاشقانه تو رو می داشت

ای کاش  سری می زدی و اباد می کردی اینجارو

اما حیف...

حیف که بازم نیومدی

حیف که بازم ننوشتی هیچی

حیف که بازم نخوندی

                                 حیف...